Zabiegi w zakresie chirurgii ogólnej








    

    
    











    


    
    




    







    




    





Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies, tzw. ciasteczka. Kliknij na przycisk zamknij znajdujący sie z prawej strony, aby niniejsza informacja nie pojawiała się lub kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej nt. plików cookie.
uwagi dot. działania placówek
Lekarz

zabiegi w zakresie chirurgii ogólnej


 

Zabiegi w zakresie chirurgii ogólnej

 

PRZEPUKLINA

Wśród najpopularniejszych przepuklin znajdują się przepuklina pachwinowa, udowa, pępkowa , powłok jamy brzusznej i w bliznach pooperacyjnych. Przepuklina pachwinowa najczęściej występuje u mężczyzn (zwłaszcza starszych, otyłych lub regularnie dźwigających duże ciężary), a jej odpowiednikiem u kobiet jest przepuklina udowa, która najczęściej powstaje na skutek osłabienia kanału udowego po porodzie. Do powstania przepukliny pępkowej dochodzi zazwyczaj tuż po porodzie w wyniku niezrośnięcia się pierścienia pępkowego – otworu, przez który w trakcie życia płodowego do ciała dziecka wnikała pępowina.

Metody leczenia przepuklin:

Jedyną skuteczną metodą leczenia przepuklin jest operacja. Zabiegi, stosowane w chirurgii przepuklin są zazwyczaj te same, niezależnie od rodzaju przepukliny. W największym uproszeniu zabieg polega na odprowadzeniu zawartości worka przepuklinowego z powrotem do jamy brzusznej i następnym zszyciu powłok brzusznych. W niektórych przypadkach powłoki wzmacnia się przy użyciu specjalnej polipropylenowej siatki .Kształt i sposób umieszczenia siatki decydują o rodzaju zabiegu: najczęściej stosowana jest metoda Lichtensteina (siatka w kształcie spłaszczonej kropli, wszywana wzdłuż brzegów kanału pachwinowego)

                                    

Raz powstała przepuklina nie cofa się samoistnie: ucisk  na  osłabioną powieź jest zbyt duży, by mogła sama się zasklepić. Wręcz przeciwnie: nieleczona przepuklina prowadzi do narastania problemu, co wiąże się z coraz większym dyskomfortem, bólem i poważnymi ograniczeniami możliwości ruchu. Trzeba też pamiętać, że przepukliny zawsze powinny być operowane: nieleczone grożą wieloma poważnymi komplikacjami zdrowotnymi, wśród których znajduje się uwięźnięcie jelita czy nawet jego perforacja.

Znieczulenie:

Zabieg wykonuje się  w znieczuleniu miejscowym  lub  podpajęczynówkowym

Pobyt w oddziale:

od 1 do 2 dni

Zalecenia po zabiegu:


  • zachęcamy do chodzenia, co znacznie przyśpiesza rekonwalescencję,

  • przez pierwsze cztery tygodnie po operacji przepukliny należy ograniczyć dźwiganie,

  • do ciężkiej pracy fizycznej pacjent może powrócić kilka tygodni po zabiegu,

  • pierwsza kontrola pooperacyjna i usuniecie szwów po 7 do 10 dniach po operacji,

  • druga kontrola pooperacyjna po 4 tygodniach.

Niezdolność do pracy zawodowej - rekonwalescencja:

Operacja sposobem Bassiniego lub Shouldice - 4 do12 tygodni

Operacja sposoben Lichtensteina - 1 do 3 tygodni

 

 

ŻYLAKI KOŃCZYN DOLNYCH

Leczenie chirurgiczne to czasem najlepsze, a czasem wręcz jedyne rozwiązanie problemów żylnych. Zmierza ono do zlikwidowania nadciśnienia żylnego - podstawowego czynnika w rozwoju choroby żylakowej.

Przebieg operacji

Chirurdzy stosują różne techniki operacyjne. Postęp w tej dziedzinie zmierza do eliminacji nawrotów, poprawy efektu kosmetycznego, zminimalizowania urazowości zabiegu oraz skrócenia czasu  rekonwalescencji. Zabieg ten coraz częściej udaje się przeprowadzić w warunkach kliniki jednego dnia. Choremu wykonuje się na ogół dwa cięcia: jedno w pachwinie (w przypadku niewydolności żyły odpiszczelowej) lub pod kolanem (w przypadku niewydolności żyły odstrzałkowej), drugie - nad kostką lub w  połowie łydki. Po wykonaniu nacięcia niewydolna żyła jest usuwana, a połączone z nią mniejsze obwodnice podwiązywane. Na większe rany nakładane są pojedyncze cienkie szwy lub wręcz plastry adhezyjne. Zdejmowane są one po około 10 dniach po zabiegu. Po operacji w miejscach usunięcia żył pojawiają się krwiaki, które mogą się utrzymać przez 2 miesiące.

   

Znieczulenie:

Zabieg wykonuje się  w znieczuleniu miejscowym  lub  podpajęczynówkowym

Pobyt w oddziale:

od 1 do 2 dni

Zalecenia po zabiegu


  • przez co najmniej 2 tygodnie odpoczywać, nie forsować się, unikać
    długiego siedzenia czy stania

  • zaleca się także szczególnie staranną profilaktykę: podczas snu
    podkładanie pod nogi wałka tak, aby znajdowały się one powyżej
    poziomu serca,

  •  noszenie przeciwżylakowych  pończoch lub podkolanówek
    o zmiennym ucisku

  • polecane jest też przyjmowanie flebotropowych środków
    wspomagających leczenie, a także tabletek zawierających rutynę.

  • pierwsza kontrola pooperacyjna i usuniecie szwów po 7
    do 10 dniach po operacji,

  • druga kontrola pooperacyjna po 4 tygodniach.

Niezdolność do pracy zawodowej - rekonwalescencja:

1-4 tygodni

                             


 
 

ŻYLAKI ODBYTU

     Do najczęściej zgłaszanych objawów żylaków odbytu  należy uporczywy ból (nie tylko przy wydalaniu), krwawienia
oraz uczucie pieczenia lub swędzenia. U chorych występują też zakrzepy, wypadanie guzków hemoroidalnych i pojawia
się uczucie niecałkowitego wypróżnienia. Jeżeli najbardziej odczuwaną dolegliwością jest ból, może to wskazywać nie
tylko na żylaki odbytu, ale i na zakrzepicę splotu przyodbytowego, wypadnięcie i zakrzepicę hemoroidów, a także
naszczelinę odbytu. Nie można wykluczyć również pojawienia się nowotworu, dlatego niezmiernie istotne jest
przeprowadzenie rzetelnej diagnostyki dolnego odcinka przewodu pokarmowego. W razie konieczności lekarz podejmie
decyzję o wykonaniu operacji chirurgicznej .Prawdopodobieństwo nawrotu choroby u dorosłych waha się pomiędzy 10-20%.
     

                           
Leczenie operacyjne:

Najczęściej stosowaną techniką leczenia operacyjnego hemoroidów jest tzw. metoda Milligana-Morgana. Została opracowana w 1937 roku a  zabieg wykonany tą techniką nosi nazwę hemoroidektomii otwartej. Procedura medyczna pozwala uniknąć zwężenia odbytu oraz funkcjonalnego nietrzymania stolca, będącego niekiedy rezultatem innych metod (np. Whiteheada), natomiast jej wadą są pooperacyjne dolegliwości bólowe, trwające zwykle ok. dwóch tygodni. Metoda Milligana-Morgana polega na chirurgicznym wycięciu hemoroidów i podwiązaniu naczyń doprowadzających krew do guzka krwawniczego. W trakcie operacji lekarz wycina trzy kolumny guzków.. Po zabiegu pacjent zazwyczaj pozostaje w oddziale, przyjmując w tym czasie silne leki przeciwbólowe. Po opuszczeniu szpitala kontynuuje leczenie przez ok. miesiąc.

Znieczulenie:

Zabieg wykonuje się  w znieczuleniu miejscowym  lub  podpajęczynówkowym

Pobyt w oddziale:

od 1 do 2 dni

Zalecenia po zabiegu:

  • pierwsze wypróżnienia mogą być bolesne z domieszką krwi

  jest to normalny przebieg pooperacyjny

  • dieta płynna, lekkostrawna, należy unikać pokarmów, które powodują wzdęcia. -zaopatrywanie organizmu w odpowiednią ilość płynów (2-2,5 litra dziennie).

  dbać o higienę osobistą okolicy pooperacyjnej

Niezdolność do pracy zawodowej - rekonwalescencja:

1-4 tygodni

 

 

ZATOKA WŁOSOWATA

Według wielu autorów leczeniem wykazującym najmniejszy odsetek nawrotów jest radykalne leczenie operacyjne.

Dość często stosowaną metodą o dobrej skuteczności jest oszczędne wycięcie z zostawieniem rany do wygojenia przez ziarninowanie. Zabieg może zostać przeprowadzony w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych. Dokonuje się nacięć bocznie od linii pośrodkowej, usuwa się torbiel, przetoki wraz ze wszystkimi ujściami zewnętrznymi i pozostawia się ranę otwartą do wyziarniniowania. Metoda jest skuteczna(ok.85%) i jest postępowaniem z wyboru u pacjentów z przewlekłymi, niepowikłanymi torbielami.

 

Popularną wśród chirurgów metodą jest wycięcie torbieli z marsupalizacją. Polega ona na otwarciu i zrobieniu dostępu do kanału, i wyłyżeczkowaniu martwych tkanek. Następnie zszywa się brzegi rany z tkanką włóknistą kanału. Wygojenie rany trwa przeważnie ok. 6 tygodni, a nawroty należą do rzadkości i oscylują w granicach 4-13%.

Znieczulenie:

Zabieg wykonuje się  w znieczuleniu miejscowym  lub  podpajęczynówkowym             

Pobyt w oddziale:

od kilku godzin do 2 dni

 

                  

Zalecenia po zabiegu:

  • rana podczas gojenia powinna być codziennie myta, w  niektórych przypadkach potrzebna jest profilaktyka antybiotykowa.

  • początkowo zalecana jest również cotygodniowa kotrola w gabinecie zabiegowym u lekarza prowadzącego, a poźniej w razie potrzeby, zależnie od zastosowanej techniki.

  • po 10 dniach zdejmowane są szwy skórne.

  • co 2 tygodnie przez co najmniej 3 miesiące od zagojenia należy golić bardzo dokładnie okolicę rany pooperacyjnej.

    Według wielu autorów bardzo skutecznym rozwiązaniem zapobiegającym nawrotom torbieli włosowej jest depilacja laserowa okolicy krzyżowo-guzicznej.

Niezdolność do pracy zawodowej - rekonwalescencja:

1-4 tygodni

 

 

SZCZELINA ODBYTU

Jest to płytkie i wąskie pęknięcie lub owrzodzenie błony śluzowej wyścielającej brzeg odbytu skóry. Może powstawać w każdym wieku, także u niemowląt i dzieci.

  Głównym objawem jest silny, paląco-tnący ból w okolicy odbytu, występujący w momencie oddawania stolca i utrzymujący się nawet przez kilka następnych godzin. Ból może również pojawiać się podczas siedzenia na twardej powierzchni

 Leczenie operacyjne:

Jest skuteczne i w razie niepowodzenia leczenia zachowawczego, prowadzi w krótkim czasie do wyleczenia tak ostrej, jak i przewlekłej szczeliny odbytu. Pacjenci są zwykle przyjmowani do szpitala, choć niekiedy zabieg można wykonać także w trybie ambulatoryjnym. Możliwe są trzy metody postępowania:

  •  Rozciągnięcie zwieraczy odbytu – występujące po tej operacji przejściowe zwiotczenie zwieraczy pozwala na wygojenie się szczeliny

  •  Przecięcie zwieracza wewnętrznego odbytu

  •  Wycięcie szczeliny odbytu w całości wraz z fragmentem otaczającej ją skóry

Znieczulenie:

Zabieg wykonuje się  w znieczuleniu miejscowym  lub  podpajęczynówkowym

Pobyt w oddziale:

od kilku godzin do 2 dni

Zalecenia po zabiegu:

• pierwsze wypróżnienia mogą być bolesne z domieszką krwi- jest to normalny przebieg pooperacyjny

•dieta płynna, lekkostrawna, należy unikać pokarmów, które powodują wzdęcia. -zaopatrywanie 
 organizmu w odpowiednią ilość płynów (2-2,5 litra dziennie).

• dbać o higienę osobistą okolicy pooperacyjnej

Niezdolność do pracy zawodowej - rekonwalescencja:

1-4 tygodni

 

 

  

 ŁAGODNE GUZKI PIERSI

Guzki piersi, to najczęściej łagodne zmiany w obrębie piersi, tylko niektóre z nich są nowotworami. W naszym centrum  usuwamy guzki zdiagnozowane jako guzki łagodne, takie jak: torbiele, włókniaki, gruczolakowłókniaki, zmiany mastopatyczne, tłuszczaki piersi, kwalifikujące się do chirurgicznego usunięcia. Nie wszystkie zmiany łagodne kwalifikują się do chirurgicznego usunięcia - niektóre wystarczy tylko obserwować.

Szczegółowy przebieg zabiegu oraz leczenia każda pacjentka omawia z lekarzem prowadzącym podczas konsultacji przedzabiegowej. Lekarz informuje wówczas o rodzaju zabiegu, sposobie jego przeprowadzenia  oraz zaleceniach przedzabiegowych.

Znieczulenie:

Zabieg wykonuje się  w znieczuleniu miejscowym  lub  dożylnym

Pobyt w oddziale:

od kilku godzin do 1 dnia

Zalecenia po zabiegu

• należy starać sie nie zamoczyć rany pooperacyjnej przez 24 godziny po zabiegu. Po tym czasie można wziąć prysznic, po czym delikatnie, czystym ręcznikiem wytrzeć okolicrany.

• opatrunki należy zmieniać codziennie przemywając ranę środkami odkażającymi (woda utleniona, octenisept, spirytus) i utrzymywać ją w czystości.

• w przypadku zaczerwienienia, bólu i obrzęku rany pooperacyjnej oraz gorączki, należy skontaktować się z lekarzem.

• po 7-10 dniach następuje wizyta kontrolna w przychodni, podczas której zdejmuje się szwy i kontroluje gojenie.

 

 

GÓZKI SKÓRY I TKANKI PODSKÓRNEJ

Chirurgicznie leczone sa zmiany łagodne i złośliwe (lub podejrzane) skóry i tkanki podskórnej. Do najczęściej usuwanych zmian należą:

Tłuszczak – łagodny nowotwór tłuszczowej tkanki podskórnej.

Kaszak – torbiel zastoinowa gruczołu łojowego. Kaszaki powstają, gdy kanalik wyprowadzający gruczołu łojowego ulegnie zablokowaniu, przez co substancja

natłuszczającą nie może wydostać  sie na powierzchnię skóry, ulega nagromadzeniu wewnątrz gruczołu i tworzy torbiel.

Znamiona barwnikowe (pieprzyki) – zmiany łagodne powstające z komórek barwnikowych skóry. Z niektórych znamion, szczególnie położonych w miejscach, które są nasłoneczniane lub przewlekle drażnione, może rozwinąć sie czerniak skóry.

Rak skóry – nowotwór złośliwy, który rozwija sie z komórek naskórka.

Czerniak skóry – nowotwór złośliwy, który rozwija sie z komórek barwnikowych skóry (melanocytów). Czerniak często powstaje na podłożu łagodnych znamion.

Leczenie operacyjne:

Chirurg wykonuje ciecie wokół guzka skóry, albo ponad guzkiem tkanki podskórnej i wycina zmianę. Po wycięciu rana jest zaszywana. W przypadku głęboko położonych lub dużych guzków tkanki podskórnej niekiedy konieczne jest pozostawienie drenu lub saczka gumowego w ranie pooperacyjnej. Na ranę zakładany jest opatrunek, co kończy operację. Wyciętą zmianę wysyła sie do badania histopatologicznego, którego wyników należy oczekiwać w ciągu 2-3 tygodni.

Znieczulenie:

Zabieg wykonuje się  w znieczuleniu miejscowym  lub  dożylnym

Pobyt w oddziale:

od kilku godzin do 1 dnia

Zalecenia po zabiegu:

• należy starać sie nie zamoczyć rany pooperacyjnej przez 24 godziny po zabiegu. Po tym czasie można wziąć prysznic, po czym delikatnie, czystym ręcznikiem wytrzeć okolice rany.

• opatrunki należy zmieniać codziennie przemywając ranę środkami odkażającymi (woda utleniona, octenisept, spirytus) i utrzymywać ja w czystości. W przypadku

zaczerwienienia, bólu i obrzęku rany pooperacyjnej oraz gorączki, należy skontaktować się z lekarzem.

• po 7-10 dniach następuje wizyta kontrolna w przychodni, podczas której zdejmuje sie szwy i kontroluje gojenie.

Niezdolność do pracy zawodowej - rekonwalescencja:

1-2 tygodni